We denken dat we mensen beoordelen op inhoud. Op ervaring. Op resultaten. Maar de werkelijkheid is weerbarstiger. Nog vóór iemand een woord zegt, vormt ons brein al een beeld. Niet alleen op basis van gezichtsuitdrukking of stemgebruik, maar ook op basis van hoe iemand loopt.

Recent Japans onderzoek laat zien dat specifieke looppatronen direct invloed hebben op hoe wij emoties bij anderen herkennen. Grotere, ruimere arm- en beenbewegingen worden vaker geassocieerd met kracht en assertiviteit, terwijl kleinere, ingehouden bewegingen sneller worden gezien als angstig of somber. Dat oordeel ontstaat razendsnel en grotendeels onbewust.

Wat betekent dit voor werving & selectie en leiderschap?

In ons vak zien we het dagelijks: de eerste seconden doen ertoe. Niet omdat mensen oppervlakkig wíllen zijn, maar omdat ons brein nu eenmaal zo werkt. De manier waarop iemand een ruimte binnenkomt (o.a. tempo, houding, beweging) wordt onbewust vertaald naar aannames als:

• “Deze persoon voelt zich hier op zijn gemak.”
• “Zij neemt vanzelf de tijd en ruimte die nodig is.”
• “Hij oogt onzeker.”

En dat gebeurt nog voordat de inhoud van het gesprek begint.

Een herkenbare situatie

Stel je voor: Een ervaren professional komt binnen voor een belangrijke meeting. Goed voorbereid, inhoudelijk sterk. Ze loopt wat terughoudend, haar bewegingen zijn klein. Niet omdat ze onzeker is, maar omdat ze moe is. Of gespannen. Of gewoon diep in gedachten.

Na afloop klinkt het: “Inhoudelijk sterk, maar ik miste wat in haar presence/uitstraling.” Er is niets mis met haar expertise. Maar haar lichaam vertelde een ander verhaal.

De ongemakkelijke waarheid

Wat telt in zo’n setting, is niet wat je vóélt, maar wat zichtbaar is voor de ander. Dat maakt dit onderwerp ongemakkelijk en tegelijkertijd relevant.

De wetenschap laat zien dat kleine aanpassingen in houding en beweging al leiden tot een andere perceptie. Dat is geen trucje, maar een vorm van bewustzijn: begrijpen dat leiderschap niet alleen wordt uitgesproken, maar ook wordt belichaamd.

Onze kijk op dit onderwerp

Wij als headhunter bij chiefmachers kijken wij verder dan cv’s en functietitels. We letten op hoe iemand zich beweegt in een ruimte, hoe natuurlijk iemand de regie pakt en hoe lichaam + het verhaal samenkomen.

Niet om mensen in een keurslijf te duwen, wél om eerlijk te zijn over hoe leiderschap vaak daadwerkelijk wordt waargenomen. Want soms zit het verschil tussen “twijfelgeval” en “logische keuze” niet enkel in ervaring of intelligentie, maar in iets veel subtielers: presence.